شرکت های مختلط چیست؟

شرکت های مختلط چیست؟

در شرکت های مختلط دو دسته شریک وجود دارند  یک دسته از شرکا مسئولیتشان محدود به میزان سرمایه و آورده است که به شرکت آورده اند و دسته دوم شرکایی می باشند که مسئولیت نامحدود دارند و از محل دارایی شخصی مسئول بدهی های  شرکت می باشند. شرکت های مختلط غیر سهامی و شرکت های مختلط سهامی بارزترین این دسته از شرکت های تجارتی می باشند. برطبق ماده ۱۴۱ قانون تجارت شرکت مختلط غیرسهامی شرکتی است که برای امور تجارتی در تحت اسم مخصوصی بین یک یا چند نفر شریک ضامن و یک یا چند نفر شریک با مسئولیت محدود بدون انتشار سهام تشکیل می شود. شریک ضامن مسئول کلیه قروضی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود شریک با مسئولیت محدود کسی است که مسئولیت او فقط تا میزان سرمایه ای است که در شرکت گذارد و یا بایستی بگذارد . در اسم شرکت باید عبارت(شرکت مختلط) و لااقل اسم یکی از شرکا ضامن قید شود.

همچنین مطابق ماده ۱۶۲ قانون تجارت، شرکت مختلط سهامی شرکتی است که در تحت اسم مخصوصی بین یک عده شرکا سهامی و یک یا چند نفر شریک ضامن تشکیل می شود.

شرکت های مختلط در مستندات ادارات ثبتی دارای سوابق فعالیت نمی باشند و تعداد بسیار محدودی در حدود نیم قرن پیش به ثبت رسیده است که هم اکنون هیچ سوابقی از آن ها مشاهده نمی گردد.

شرکت دارای ماهیت و شرایط خاص

۴-۱٫شرکت تعاونی: شرکت تعاونی به جز در مواد ۱۹۰ الی ۱۹۴ تجارت قانون به موجب قوانین خاص از جمله، قانون شرکت های تعاونی و قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۳۷۰ و سایر قوانین و مقررات دیگر به وجود می آید و به طور کلی تابع قوانین اختصاصی خود می باشد. برطبق تعاریف، شرکت تعاونی شرکتی است متشکل از اشخاص حقیقی و یا حقوقی  که به منظور رفع نیازمندی های مشترک و بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی اعضا از طریق خودیاری و کمک متقابل و همکاری آنان موافقت اصولی که در این قانون مصرح است تشکیل می شود. شرکت های تعاونی مانند شرکت های تجارتی دارای شخصیت حقوقی و دارایی مستقل از دارایی اعضا می باشند. در شرکت تعاونی، وزارت تعاون  نقش نظارتی دارد و تشریفات و نحوه ی ثبت صورت جلسات با مجوز وزارت تعاون صورت می پذیرد. البته براساس موضوع فعایت ، شرکت های تعاونی به انواع مختلف تقسیم بندی می گردد که می توان به تعاونی تولید، تعاونی خدماتی، تعاونی و سهامی عام، تعاونی اعتبار آزاد وگروه شغلی، تعاونی کشاورزی، دامداری، دامپروری، پرورش و صید ماهی، شیلات، تعاونی صنعت، معدن، تعاونی عمران شهری، تعاونی توزیع از جمله تعاونی مشاغل، مصرف کنندگان، مسکن، تعاونی فراگیر، تعاونی چند منظوره وسایر تعاونی ها اشاره نمود. یک نوع از شرکت های تعاونی، شرکت تعاونی سهامی عام می باشد که برابر مستندات، نوعی شرکت سهامی عام تلقی می گردد که با رعایت قانون تجارت و محدودیت های مذکور در قانون«اصلاح موادی از قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و اجرای سیاست های کلی اصل ۴۴قانون اساسی »تشکیل می گردد. شرکت تعاونی سهام عام مشمول موضوع بند(۹) ماده(۱) و ماده(۱۲) قانون اجرای سیاست های کلی اصل(۴۴) قانون اساسی مصوب ۱۳۸۶ و اصلاحات بعدی آن می باشد. در شرکت تعاونی سهامی عام، موسسین قسمتی از سرمایه شرکت را از طریق فروش سهام به مردم تامین می کنند. در موقع تاسیس و در طول فعالیت ، سرمایه شرکت نباید از پنج میلیارد ریال کمترباشد.

نوع دیگری از شرکت های کلاسیک و اصیل تعاونی که در تمامی دنیا مرسوم می باشد، شرکت های تعاون روستایی است که به موجب قانون شرکت های تعاونی سال ۱۳۵۰تشکیل و از شمولیت وزارت تعاون خارج و دارای تشریفات و تعاریف مخصوص به خود می باشند.

۴-۲٫ شرکت خارجی و شعب و نمایندگی خارجی: مباحث مربوط به شرکت های خارجی با عنایت به  تقسیم بندی قوانین قبل و بعد از انقلاب اسلامی دچار تغییرات عمده گردیده است. شرکت خارجی که در کشور محل ثبت خود، قانونی شناخته می شود به شرط عمل متقابل از سوی کشور متبوع می تواند در زمینه ای که توسط دولت ایران تعیین می شود در چارچوب قوانین و مقررات کشور به ثبت شعبه یا نمایندگی خود اقدام کند. فعالیت شعبه و نمایندگی خارجی برطبق آیین نامه اجرایی قانون اجازه ثبت شعبه با نمایندگی خارجی مصوب ۱۳۷۸  و اصل ۸۱ قانون اساسی احصاء و محدود به موارد مذکور در قانون گردیده است. در نظم کنونی شعب و نمایندگی شرکت خارجی فقط در اداره ثبت شرکت ها تهران قابل ثبت می باشد. در این خصوص در مباحث بعدی توضیحات تکمیلی ارائه خواهد گردید.